Geen begin

Mijn meegebrachte bloemen in een vaas
Ik schiet in allerlei gemoedstoestanden
Zet thee, vind nergens lepeltjes helaas
Serviesgoed uit mijn jeugd glijdt door mijn handen

Ik zit weer op dat hoekje van de bank
Neem langzaam gas terug, we zijn begonnen
Die blik als ik voor eierkoek bedank
Zodra je aandringt, geef ik me gewonnen

Ik vraag je naar de fysiotherapie
Vertel van alweer bloesem in de bomen
En dat ik buurvrouw Ans nog wel eens zie
En dat het met de wereld goed zal komen

Dat ons verhaal geen eind en geen begin heeft
Zegt niet dat het vertellen ook geen zin heeft

Die grapjes waar je mij toch mee verrast
Ik denk aan dát, waaraan ik niet moet denken
Ik hou mijn hart en alles in mij vast
Wanneer je wenst mijn kopje in te schenken

Als ik weer van mezelf vertrekken moet
Beloof ik dat ik gauw weer langs zal komen
Je aai over mijn wang bewaar ik goed
Op weg naar alweer bloesem in de bomen

Wietske Loebis
Januari 2018

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *