Omdat ik niet wou weten

Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging
Alleen om deze reden, kwam ik in de zoekmachine
En voerde daar je naam in, als vanzelf, en plotseling
Ontrolde zich op mijn naïeve beeldscherm een lawine
Jij, op hardloopschoenen in de dauw
Jij, bij feestje smaakvol staan te wezen
Jij, met een dolfijn op Curaçao
Jij, met tent en hond in de Vogezen
Dat borsthaar uit dat overhemd, dat losjes openhing
En dat, omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

Gewoon
Omdat ik niet wou weten, zocht ik jou eens op
Het netwerk kwam tot bloei en wist je overal te vinden
Gelukkiger dan ooit zag ik je, in een notendop
Ik keek niet; wie niet kijkt, die kan zich niet laten verblinden
Jij, met studievrienden op terras
Jij, aan een stuk door het glas geheven
Jij, vroeg onderweg met sportschooltas
Jij, mij nergens missend in je leven
Dineren in een Frans kasteeltje op een heuveltop
En dat, omdat ik niets wou weten, ach man, lazer op

Gewoon
Omdat ik niet
Alleen
Omdat ik niet
Misschien
Omdat ik niet

Ik zocht je en ik vond je in de avondschemering
Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

Wietske Loebis
September 2018

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *