Omdat ik niet wou weten

Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging
Alleen om deze reden, kwam ik in de zoekmachine
En voerde daar je naam in, als vanzelf, en plotseling
Ontrolde zich op mijn naïeve beeldscherm een lawine
Jij, op hardloopschoenen in de dauw
Jij, bij borrel welbespraakt te wezen
Jij, met een dolfijn op Curacao
Jij, met tent en hond in de Vogezen
Dat borsthaar uit dat overhemd, dat losjes openhing
En dat, omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

Uit desinteresse, zomaar, zocht ik jou eens op
Het netwerk kwam tot bloei en wist je overal te vinden
Je frisgroene verkering had wat van een opblaaspop
Het kon ook aan de foto liggen, die mij deed verblinden
Jij, met voetbalvrienden op terras
Jij, een onnavolgbaar feestje geven
Jij, weer onderweg met sportschooltas
Jij, mij nergens missend in je leven
Dineren in een Frans kasteeltje op een heuveltop
En dat, omdat ik niets wou weten, ach man, hou toch op

Gewoon
Omdat ik niet
Alleen
Omdat ik niet
Misschien
Omdat ik niet

Ik zocht je en ik vond je in de avondschemering
Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

Wietske Loebis
September 2018

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *