Tekst zoekt muziek

Ben jij zanger of muzikant? Grasduin dan eens in Wietskes liedjesschuur en vind de tekst die bij je past.*

Nieuw!

Omdat ik niet wou weten

Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging
Alleen om deze reden, kwam ik in de zoekmachine
En voerde daar je naam in, als vanzelf, en plotseling
Ontrolde zich op mijn naïeve beeldscherm een lawine
Jij, op hardloopschoenen in de dauw
Jij, bij borrel welbespraakt te wezen
Jij, met een dolfijn op Curacao
Jij, met tent en hond in de Vogezen
Dat borsthaar uit dat overhemd, dat losjes openhing
En dat, omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

Uit desinteresse, zomaar, zocht ik jou eens op
Het netwerk kwam tot bloei en wist je overal te vinden
Je frisgroene verkering had wat van een opblaaspop
Het kon ook aan de foto liggen, die mij deed verblinden
Jij, met voetbalvrienden op terras
Jij, een onnavolgbaar feestje geven
Jij, weer onderweg met sportschooltas
Jij, mij nergens missend in je leven
Dineren in een Frans kasteeltje op een heuveltop
En dat, omdat ik niets wou weten, ach man, hou toch op

Gewoon
Omdat ik niet
Alleen
Omdat ik niet
Misschien
Omdat ik niet

Ik zocht je en ik vond je in de avondschemering
Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

Wietske Loebis
September 2018

Camping Vliegenbos in februari

Camping Vliegenbos in februari
Met niks dat meer herinnert aan wat was
Het spartelende deurtje van het douchehok
De moedeloze kuilen in het gras
Het omgewaaide bankje en de schommel
De diepe duisternis in het chalet
Waarin zo lang geen liefde werd bedreven
Het klamme, koud geworden opklapbed

Camping Vliegenbos in februari
De wolken hangen dreigend in de lucht
De vogels trokken angstig naar het zuiden
Het animatieteam sloeg op de vlucht
Waar zijn de lucifers, de aanmaakblokjes
Waar is het pluimpje van het badminton
De aangevreten tafeltennisbatjes
De losgeschoten scheerlijn in de zon?

Camping Vliegenbos in februari
Zie hem daar nou teneergeslagen zijn
Dat druilerige snakken naar het voorjaar
En naar de kwieke mens op zijn terrein
Geen plek op deze onvolprezen aardbol
Kan zó dramatisch hunkeren naar groen
Als camping Vliegenbos in februari
Als camping Vliegenbos in dit seizoen

Wietske Loebis
Januari 2018

Geen begin

Mijn meegebrachte bloemen in een vaas
Ik schiet in allerlei gemoedstoestanden
Zet thee, vind nergens lepeltjes helaas
Serviesgoed uit mijn jeugd glijdt door mijn handen

Ik zit weer op dat hoekje van de bank
Neem langzaam gas terug, we zijn begonnen
Die blik als ik voor eierkoek bedank
Zodra je aandringt, geef ik me gewonnen

Ik vraag je naar de fysiotherapie
Vertel van alweer bloesem in de bomen
En dat ik buurvrouw Ans nog wel eens zie
En dat het met de wereld goed zal komen

Dat ons verhaal geen eind en geen begin heeft
Zegt niet dat het vertellen ook geen zin heeft

Die grapjes waar je mij toch mee verrast
Ik denk aan dát, waaraan ik niet moet denken
Ik hou mijn hart en alles in mij vast
Wanneer je wenst mijn kopje in te schenken

Als ik weer van mezelf vertrekken moet
Beloof ik dat ik gauw weer langs zal komen
Je aai over mijn wang bewaar ik goed
Op weg naar alweer bloesem in de bomen

Wietske Loebis
Januari 2018

Van mijn moeder

Bij voorkeur kijk ik schichtig weg of draai ik me weer om
Wanneer ik onverwacht een vage kennis tegenkom
Dan bid ik dat diegene niet zoëven naar me keek
En doe ik alle boodschappen wel later deze week
Want stel dat ik gedag zeg, hoort dan wél of níet een zoen
Dat heb ik van mijn moeder
Daar kan ik niks aan doen

Ik huil om jonge vogeltjes
Verdwaald in het plantsoen
Dat heb ik van mijn moeder
Daar kan ik niks aan doen

Dat aardig willen wezen, tot mijn eigen ergernis
Voor iemand die verdomme zelf totaal niet aardig is
Voor iedereen een schouder of een warm gezellig oor
Bereid tot medeleven en tot koffie tussendoor
Voortdurend vastgehouden door dat knellende fatsoen
Dat heb ik van mijn moeder
Daar kan ik niks aan doen

Ik struikel door het najaar
Door het afgetakeld groen
Dat heb ik van mijn moeder

Daar kan ik niks aan doen
Ook keuzes durven maken, ligt nogal gecompliceerd
Want heb ik iets gekozen, voelt dat toch weer net verkeerd
Het ergens niet mee eens zijn, maar toch zwijgen als het graf
Mijn bek niet open doen, me dat verwijten achteraf

Die fruitschaal van de Action
Fel oranje met limoen
Die heb ik van mijn moeder

Wietske Loebis
Januari 2018

Kerst ’84

Op eerste kerstdag kwam het weer van zolder
Gedeisd lag het gourmetstel in de doos
Op tafel stond de schotel uit de folder
De knop in en het gloeide moeiteloos
De vrede leek op aarde neergedaald
Maar papa had veel liever iets gehaald

Het pannetje in opa’s hand gezeten
Dat trilde in de lange, stille nacht
En papa zei dat dat een tremor heette
Want kennis diende snel overgebracht
De vrede leek op aarde neergedaald
Maar papa had veel liever iets gehaald

En tante Ietjes jaarlijkse vertoning
Van slechts verkoolde restjes in haar pan
De blauwe wolken dreven door de woning
Mijn broer en ik, wat hielden wij ervan
De vrede leek op aarde neergedaald
Maar papa had veel liever iets gehaald

Wat zou ik graag nog één zo’n kerstdag vieren
Met opa, oma – even afgedaald
Met tante, broer en mama goedertieren
En papa, die het liefst iets had gehaald

Wietske Loebis
December 2017

NB. *Teksten mogen alleen op bepaalde voorwaarden worden gebruikt. Neem vooraf altijd contact op met wietske@wietskeloebis.nl

© 2018 – Wietske Loebis | All rights reserved