Tekst Zoekt Muziek

Tekst zoekt muziek

Het jaar van de liefde zoekt muzikanten en zangers! *

2022

Dit wordt het jaar - het jaar van de liefde
In iedere bloesem, in iedere knop
Het fluistert in velden, het neuriet in straten
Geen onweersbui kan hier dit jaar tegenop
Het ruist en het suist en het bruist al van verre
Het staat in de sterren
Het jaar van de liefde is daar

Dit wordt het jaar - het jaar van de liefde
Het jaar van de oogst van verboden vers fruit
En alles wat duwde en alles wat stuwde
En al wat gedempt werd, dat breekt er nu uit
Het bloeit en het gloeit en het sproeit tegen klippen
Het brandt op de lippen
Het jaar van de liefde is daar

Het walst in de wolken
Het juicht in de regen
Geen ziel zal ontkomen
Geen hart houdt het tegen

Want dit wordt het jaar - het jaar van de liefde
Het spat van de klinkers, het woelt in het land
We moesten er ruim twintig eeuwen op wachten
Maar Venus regeert nu met ijzeren hand
Het gonst en het bonst en het bronst in de gangen
Een lied van verlangen
Het jaar van de liefde is daar

Wietske Loebis
December 2021

Omdat ik niet wou weten

Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging
Alleen om deze reden, kwam ik in de zoekmachine
En voerde daar je naam in, als vanzelf, en plotseling
Ontrolde zich op mijn naïeve beeldscherm een lawine
Jij, op hardloopschoenen in de dauw
Jij, bij feestje smaakvol staan te wezen
Jij, met een dolfijn op Curaçao
Jij, met tent en hond in de Vogezen
Dat borsthaar uit dat overhemd, dat losjes openhing
En dat, omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

Gewoon
Omdat ik niet wou weten, zocht ik jou eens op
Het netwerk kwam tot bloei en wist je overal te vinden
Gelukkiger dan ooit zag ik je, in een notendop
Ik keek niet; wie niet kijkt, die kan zich niet laten verblinden
Jij, met studievrienden op terras
Jij, aan een stuk door het glas geheven
Jij, vroeg onderweg met sportschooltas
Jij, mij nergens missend in je leven
Dineren in een Frans kasteeltje op een heuveltop
En dat, omdat ik niets wou weten, ach man, lazer op

Gewoon
Omdat ik niet
Alleen
Omdat ik niet
Misschien
Omdat ik niet

Ik zocht je en ik vond je in de avondschemering
Gewoon
Omdat ik niet wou weten hoe het met je ging

Wietske Loebis
September 2018

‘Omdat ik niet wou weten’
Uitgevoerd door Lucretia van der Vloot
Tekst: Wietske Loebis
Muziek: Johan Hoogeboom

Van mijn moeder

Bij voorkeur kijk ik schichtig weg of draai ik me weer om
Wanneer ik onverwacht een vage kennis tegenkom
Dan bid ik dat diegene niet zoëven naar me keek
En doe ik alle boodschappen wel later deze week
Want stel dat ik gedag zeg, hoort dan wél of níet een zoen
Dat heb ik van mijn moeder
Daar kan ik niks aan doen

Ik huil om jonge vogeltjes
Verdwaald in het plantsoen
Dat heb ik van mijn moeder
Daar kan ik niks aan doen

Dat aardig willen wezen, tot mijn eigen ergernis
Voor iemand die verdomme zelf totaal niet aardig is
Voor iedereen een schouder of een warm gezellig oor
Bereid tot medeleven en tot koffie tussendoor
Voortdurend vastgehouden door dat knellende fatsoen
Dat heb ik van mijn moeder
Daar kan ik niks aan doen

Ik struikel door het najaar
Door het afgetakeld groen
Dat heb ik van mijn moeder

Daar kan ik niks aan doen
Ook keuzes durven maken, ligt nogal gecompliceerd
Want heb ik iets gekozen, voelt dat toch weer net verkeerd
Het ergens niet mee eens zijn, maar toch zwijgen als het graf
Mijn bek niet open doen, me dat verwijten achteraf

Die fruitschaal van de Action
Fel oranje met limoen
Die heb ik van mijn moeder

Wietske Loebis
Januari 2018

Howard

Op maandagochtend meld ik me, om tien uur, nota bene
Ik heb een iets te optimistisch neon topje aan
Zover ik weet, zit liefde voor de sport niet mijn genen
Maar Howard maakt van mij een beest, dus warming-up en gáán
Ik push, ik kick, ik jump, ik squat, ik lift, ik step, ik stoot
Howard! Ik wil dood

(How auw auw auw auw auw auw ard)

De planken in mijn koelkast vullen zich met proteïnen
De spiegels van de sportschool tonen mijn doorleefde vel
Mijn rode draad is koolhydraat, mijn eeuwige benzine
Mijn leven is verworden tot een loden kettlebell
Ik push, ik kick, ik jump, ik squat, ik lift, ik step, ik stoot
Howard! Ik wil dood

(How auw auw auw auw auw auw ard)

Hoewel ik op mijn schema
Alarmerend achterblijf
Hoewel ik bij de aanblik
Van een loopband al verstijf
Hoewel ik steeds dat beeld zie
Van een licht wanhopig wijf
Ziet Howard nog potentie
Ziet Howard altijd toekomst
In mijn lijf

Begint mijn body al een beetje afgetraind te lijken?
De beul laat mij de bodem zien en kan niks met gevoel
Of ik straks de godin ben van het strand, dat moet nog blijken
Maar goed, wat Howard zegt: De weg is mooier dan het doel
Ik push, ik kick, ik jump, ik squat, ik lift, ik step, ik stoot
Howard! Ik wil dood

Wietske Loebis
Februari 2020

Van haar

Het moet de allermooiste luiaard worden
Een keukenrol, wat stiften en een schaar
En in haar hoofd de juiste volgorde
Een restje lijm en snippers in haar haar
En als het bij herhaling niet wil lukken
Scheurt zij dat arme dier niet eens aan stukken
Dan plakt ze d’r gewoon wat plakband bij
Dat heeft ze niet
Van mij

Het lijf is af, de poten zijn gevouwen
Wacht eventjes, zijn staart moet er nog aan
Ze vraagt me om hem even vast te houen
En doet mij voor wat moet worden gedaan
Wanneer de middag weg begint te ebben
Blijkt in het echt zo’n beest geen staart te hebben
Zelfs nu geen explosieve scheldpartij
Dat heeft ze niet
Van mij

Zó alles aan de kant en schone lei
Zó alles allemachtig op een rij
Dat heeft ze niet
Van mij

Die schommelende lokken voor haar ogen
Die rode wangen als bij toverslag
Dat wonderlijke doorzettingsvermogen
Dat blindelings vertrouwen in de dag
Sinds zij er is, kan ik naar niets verlangen
En weet ik dat je tijd gewoon kunt vangen
En zet ik zo een luiaard in elkaar
Dat heb ik dus
Van haar

Wietske Loebis
December 2017

Mij ons



Geef mij jou maar
Met je dag een keer niet hebben
Geef mij jou maar
Met je autosleutels kwijt
Geef mij jou maar
Met je doolhof en je webben
Geef mij jou maar
Met je ziel en zaligheid

Geef mij mij maar
Met mijn hang naar complimenten
Geef mij mij maar
Met mijn scherven op de vloer
Geef mij mij maar
Met mijn talmende talenten
Geef mij mij maar
Met mijn kont op z’n retour

Geef mij jou maar
Met je eindemaandstekorten
Geef mij mij maar
Met mijn eeuwige paniek
Geef mij jou maar
Met je ‘echt wat meer gaan sporten’
Geef mij mij maar
Met mijn omgang met kritiek

Geef mij ons maar
Met verregende vakanties
Geef mij ons maar
Met een lege doos bonbons
Geef mij ons maar
Zonder bonnen of garanties
Geef mij ons maar
Geef
Mij
Ons

Uitgevoerd door: Jacqueline Aronson
Muziek: Ruud Bos

Wietske Loebis
November 2017

NB. *Teksten mogen alleen op bepaalde voorwaarden worden gebruikt. Neem vooraf altijd contact op met wietske@wietskeloebis.nl

© 2018 – Wietske Loebis | All rights reserved